Diecezja Toruńska

Diecezja Toruńska

Ks. Krystian Bółkowski na misjach w Peru

2013-01-07
fot.
Na początku października 2012 roku na misje do Peru wyjechał, pochodzący z parafii św. Antoniego na toruńskich Wrzosach, ks. Krystian Bółkowski. Jest to czwarty ksiądz naszej diecezji, który podjął prace na misjach. Przywołajmy kilka słów o nowym misjonarzu. Urodził się w Toruniu w 1977 roku jako trzecie dziecko rodziców Zdzisława i Eriki.

Uczył się w Szkole Podstawowej nr 5 im. Romualda Traugutta w Toruniu, a następnie w Technikum Samochodowym 5-letnim, w Zespole Szkół Samochodowych im. Gen. Józefa Bema w Toruniu. W 1997 roku wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Toruniu. Dnia 19 czerwca 2004 roku otrzymał święcenia kapłańskie z rąk ks. bpa Andrzeja Suskiego. Po święceniach został skierowany do pracy duszpasterskiej w parafii Maki Bożej Królowej Polski w Toruniu, w której wcześniej odbywał praktyki jako akolita oraz diakon. W tej parafii sprawował posługę od 20 lipca 2004 do 24 sierpnia 2009 roku. Następnie został przeniesiony do pracy duszpasterskiej w parafii św. Mikołaja Biskupa w Papowie Biskupim, gdzie sprawował posługę kapłańską przez 2 lata. Powołanie misyjne dojrzewało w nim powoli. Jak mówił, wielką pomocą w jego odkryciu stało się spotkanie w 2009 roku z misjonarzem pracującym od 1974 roku w Brazylii, z ks. Antonim Konkelem. Do misji przygotowywał się w Centrum Formacji Misyjnej w Warszawie, w roku formacyjnym 2011/2012. Krzyż Misyjny otrzymał dnia 29 kwietnia 2012 roku w Gnieźnie, podczas uroczystości ku czci św. Wojciecha z rąk abp. Celestino Migliore Nuncjusza Apostolskiego w Polsce. Uroczyste posłanie ks. Krystiana przez ks. bpa Andrzeja Suskiego miało miejsce dnia 30 września 2012 roku podczas Mszy św. celebrowanej w rodzinnej parafii misjonarza, w kościele św. Antoniego na Wrzosach w Toruniu.

Poniżej przedstawiamy list, który przesłał ks. Krystian po miesiącu pobytu na misjach. Polecajmy Bogu w modlitwie jego posługę.

Dk. Waldemar Rozynkowski

Pisząc te słowa, bardzo serdecznie pozdrawiam z Peruwiańskiej ziemi. Po miesiącu czasu w nowych okolicznościach, po tygodniu spędzonym w stolicy w Limie a później tygodniu wśród Polaków w Quillazu jestem na parafii w typowej Selwie (czyt. Dżungla). Od trzech tygodni zastępuje proboszcza, który wraz z biskupem wizytuje parafie w Wikariacie. Parafia w Mazamari jako dawna Misja Franciszkańska jest dość duża, oprócz kaplic, w których jest sprawowana liturgia, jest także szkoła w Aldea prowadzona przez siostry Franciszkanki, w której dwa razy w tygodniu sprawuję mszę św. dla dzieci nativos, czyli z rodzin indiańskich.

Teren, na którym pracuję jest w strefie największego zagrożenia narkotykowego i terrorystycznego, dlatego w moim miasteczku znajdują się ogromne bazy szkoleniowe dla Policji. Raz w tygodniu sprawuję mszę św. dla jednostki Specjalnej Policji do Zwalczania Grup Narkotykowych „Los Sinchis” i raz w tygodniu liturgię słowa w Szkole Policyjnej.

Przez trzy tygodnie pracy w parafii miałem już możliwość sprawowania I Komunii św. dla dzieci oraz ogromnej kilkugodzinnej procesji „El Seńor de Los Milagros”. Cudowny Obraz Jezusa od Cudów był niesiony przez 12 mężczyzn, ulice Mazamari wyłożone dywanami z kwiatów, kolorowych liści i trocin, a do tego masa ołtarzy, przy których zatrzymywaliśmy się i modliliśmy w intencji poszczególnych grup przygotowujących ołtarze. W tym miejscu muszę powiedzieć, że przychylna kościołowi jest Policja, która na każdym miejscu daje swoje świadectwo przynależności do Kościoła. Uczestnictwo w mszach świętych, noszenie obrazu podczas procesji to również obowiązek, ale i zaszczyt przypisany dla Policji.

Parafianie są bardzo życzliwi i otwarci, ale cały czas bardzo mocno związani ze swoimi tradycjami. Dla przykładu liturgia Święta Zmarłych sprawowana na cmentarzu 2 listopada nie zebrała takich tłumów jak w Polsce, można powiedzieć, że msza sprawowana wraz z garstką ludzi była dla nich rodzajem wstępu do dalszych obchodów związanych z tradycjami narodowymi. Msza św. nie była dla nich tak ważna jak po mszy św. pokropienie, błogosławieństwo każdego grobu na cmentarzu. Więc błogosławieństwo i procesja przez cmentarz dłużej trwała niż sama Eucharystia. Peruwiańczycy przykładają bardzo dużą wagę do błogosławieństw, osób, przedmiotów, kwiatów a w tym przypadku grobów. Kapłan 2 listopada musi dokładnie „omodlić” i pokropić każdy grób. Peruwiańczycy są zawsze bardzo głośni, niezorganizowani i spontaniczni, to też przejawiało się na cmentarzu. W czasie mszy i procesji przez cmentarz zaczęto rozkładać na grobach jedzenie, napoje i alkohol. Był to można powiedzieć wstęp do tego, co działo się w nocy 2/3 listopada, kiedy jednym słowem mówiąc na cmentarzu jest zorganizowana fiesta przez rodziny zmarłych. Przed cmentarzem brak tradycyjnych stoisk z kwiatami i zniczami, ale nie brakuje artykułów spożywczych, alkoholowych czy barów z jedzeniem.

Tym, co najwięcej nastręcza problemów jest w dalszym ciągu znajomość języka, największe problemy pojawiają się wtedy, kiedy parafianie mieszają hiszpański ze swoimi miejscowymi narzeczami. Ale powoli staram się i to przezwyciężać.

W ostatnich dniach zdałem Egzamin Państwowy na Prawo jazdy z kategorią na motocykl. W Polsce takiej kategorii nie miałem nigdy. Jeździłem do tej pory tylko samochodem, ale poruszanie się tutaj po bezdrożach jest łatwiejsze motocyklem i oczywiście tańsze. Teraz czekam mnie jeszcze znalezienie środków na zakup motocykla terenowo-szosowego, do tej pory jeździłem tzw.„moto”, czyli taksówki 2-osobowe, połączenie motocykla z rykszą. Na krótkie odcinki to się sprawdza, ale żeby jechać gdzieś dalej muszę szukać autobusu, które nie są tu bezpiecznym środkiem transportu ze względu na dużą ilość wypadków. Pozostało mi teraz jeszcze wymiana Polskiego i Międzynarodowego Prawo jazdy samochodowego na peruwiańskie. Moje prawo jazdy międzynarodowe, które jest ważne w Europie przez 10 lat, ale tu obowiązuje tylko przez 3 miesiące od momentu przekroczenia granicy.

Z dnia na dzień przyzwyczajam się do miejscowych tradycji i klimatu…to jest też trudne, że w listopadzie mam upały ponad 45 stopni. Do tego codziennie bardzo silna burza tropikalna. Dla ludzi jest ciężki klimat do wytrzymania, nawet dla miejscowych, ale roślinność bardzo dobrze to znosi. W moim ogrodzie mango, pomarańcze, banany, papaja czy avocado są bardzo z tego zadowolone, ja zresztą też, kiedy te owoce dojrzewają i są gotowe do spożycia… Myślę, że piękno przyrody jest rekompensatą za trud misjonarski.

Kończąc te słowa z Peruwiańskiej ziemi, bardzo serdecznie pozdrawiam wszystkich i dziękuję za pamięć w modlitwie a także za wszelką pomoc finansową, która wciąż do mnie dociera każdego dnia za pośrednictwem przekazów na konto bankowe. Sytuacja finansowa misjonarzy nie jest łatwa, bo wszyscy ze środków z Europy musimy utrzymać samych siebie, ale także budynki parafialne. Wkrótce, kiedy będę miał łączność ze światem przez Internet ponownie się odezwę.

Szczęść Boże. Saludo de Jesucristo.

Ks. Krystian Bółkowski

GALERIA ZDJĘĆ
Rok św. Józefa »
Rok św. Józefa
Video »
Biskupi Diecezji »
Biskup Wiesław Śmigiel

Biskup Diecezjalny

Wiesław Śmigiel
Biskup Józef Szamocki

Biskup Pomocniczy

Józef Szamocki
Biskup Andrzej Wojciech Suski

Biskup Senior

Andrzej Suski
Kalendarz »
MAJ
7-9
MAJ
8-9
Koncert "Cisza dookoła"
Grudziądz, Toruń
MAJ
15
Patronalne święto rolników- św. Izydora
MAJ
15
Międzynarodowy Dzień Rodziny - sympozjum o życiu
Wydarzenie on-line: godz. 10.00
Skrzynka modlitewna »
© Diecezja Toruńska - Wszelkie prawa zastrzeżone
Zabronione pobieranie i powielanie jakiejkolwiek części portalu
bez uprzednio uzyskanej zgody redakcji.
Informacja Prawna:
Redakcja Portalu:

ks. Paweł Borowski
tel. 56 622 35 30
email: redakcja@diecezja-torun.pl
W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies.
Więcej szczegółów w naszej Polityce Cookies
© 2015-2020 Wykonanie Marcin Koźliński / Hosting Twoje-Miasto Sp. z o.o. / SYSPiR CMS
KLAUZULA INFORMACYJNA

Zgodnie z art. 8 ust. 1 Dekretu ogólnego w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych w Kościele katolickim wydanym przez Konferencję Episkopatu Polski w dniu 13 marca 2018 r. (dalej: Dekret) informuję, że:

  1. administratorem Pani/Pana danych osobowych jest Diecezja Toruńska z siedzibą przy ul. Łaziennej 18 w Toruniu, reprezentowana przez Biskupa Diecezjalnego Wiesława Śmigla;
  2. inspektorem ochrony danych w Diecezji Toruńskiej jest ks. Paweł Kołatka, ul. Łazienna 18, 87-100 Toruń, tel. 56 622 35 30, email: inspektor@diecezja-torun.pl;
  3. Pani/Pana dane osobowe przetwarzane będą w celu zapewnienia bezpieczeństwa usług, celu informacyjnym oraz pomiarów statystycznych;
  4. przetwarzanie danych jest niezbędne do celów wynikających z prawnie uzasadnionych interesów realizowanych przez administratora lub przez stronę trzecią, z wyjątkiem sytuacji, w których nadrzędny charakter wobec tych interesów mają interesy lub podstawowe prawa i wolności osoby, której dane dotyczą, wymagające ochrony danych osobowych, w szczególności, gdy osoba, której dane dotyczą, jest dzieckiem;
  5. odbiorcą Pani/Pana danych osobowych jest Diecezja Toruńska, Redaktor Strony, oraz Podmiot Przetwarzający: Twoje-Miasto;
  6. Pani/Pana dane osobowe nie będą przekazywane do publicznej kościelnej osoby prawnej mającej siedzibę poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
  7. Pani/Pana dane osobowe z uwagi na nasz uzasadniony interes będziemy przetwarzać do czasu ewentualnego zgłoszenia przez Pana/Panią skutecznego sprzeciwu;
  8. posiada Pani/Pan prawo dostępu do treści swoich danych oraz prawo ich sprostowania, usunięcia lub ograniczenia przetwarzania zgodnie z Dekretem;
  9. ma Pani/Pan prawo wniesienia skargi do Kościelnego Inspektora Ochrony Danych, gdy uzna Pani/Pan, iż przetwarzanie danych osobowych Pani/Pana dotyczących narusza przepisy Dekretu;
  10. przetwarzanie odbywa się w sposób zautomatyzowany, ale dane nie będą profilowane.